Spreken is zilver, zwijgen is goud. Maar is dat wel zo?

Vroeger, en in sommige trainingsmethodes en culturen nog steeds, was het heel normaal dat je je commando's streng, kort en duidelijk uitspreekt naar je hond. Dan begreep je hond het het beste en was de kans op succes het hoogst. Deed de hond niet wat je vroeg, dan roep je je korte commando gewoon wat luider. Wanneer je tegen je hond ging praten dan zorgde dit alleen maar voor verwarring want de hond begreep dit toch niet. Maar is dat laatste wel waar?

 

Als je even aan je eigen hond denkt en wat hij begrijpt zonder dat je dit aan hem geleerd hebt. En dan kun je als voorbeeld nemen het woord "eten". Wellicht spreek je tegen je partner wel uit: "ik ga even de honden eten geven." Vervolgens loop je naar de bakken om deze te vullen en krijgen de honden hun eten. Na een aantal keer snappen zij donders goed dat die zin betekend dat er straks iemand gaat opstaan en dat zij eten krijgen. Hetzelfde kun je toepassen op het woord wandelen of lopen.

 

Ook non-verbale communicatie leren de honden snel genoeg. Wanneer je altijd dezelfde wandelschoenen aantrekt om met de honden naar buiten te gaan.of wanneer je altijd dezelfde jas aantrekt. Je hond zal dit snel genoeg door hebben en al enthousiast worden zonder dat je daadwerkelijk met je hond bezig bent.

 

Het gezegde dat ze dus alleen maar korte, losse commando's begrijpen is dus discutabel.

 

Begrijpt jouw hond dan alle verhalen die je tegen hem verteld. Nee, dat niet. De mensentaal is nog altijd de mensentaal en zelfs wij begrijpen niet alle mensentalen. Wat je tegen je hond zegt moet wel relevant zijn voor je hond en het moet binnen de context passen. Dus vertellen dat de hond volgende week mee op vakantie mag heeft weinig toevoeging. Maar vertellen dat hij vandaag mee naar het werk mag, en dit gebeurt vaker, heeft dan weer wel zin. Want je hond kan de zin 'mee naar het werk' koppelen aan; in de auto en daadwerkelijk rijden naar je werk.

 

Maar waarom zou je op die manier tegen je hond praten?
Om de wereld een stukje voorspelbaarder te maken en daardoor minder stressvol. Wij zouden het ook fijn vinden als wij weten wat er gaat gebeuren. Je moet met de auto naar een afspraak, maar ga je dan wat leuks doen, of moet je naar de tandarts. De meeste mensen zitten bij verschillende afspraken met een ander gevoel in de auto. Je kunt een hond alvast voorbereiden op wat er gaat komen. Dit werkt ook bij de dierenarts, of tijdens een wandeling. Als je hond bijvoorbeeld snel schrikt van tractoren. Dan kun je je hond alvast voorbereiden dat er zo een tractor langs gaat rijden als je deze ziet aankomen. Hierdoor kan je hond zich erop voorbereiden en zal de schrikreactie minder groot zijn.

 

Wat kun je nog meer met je stem?

Je kunt je stem ook inzetten als feedbacksignaal. Je hond vertellen dat hij goed bezig is, ook wanneer de oefening nog niet klaar is.

 

Dit artikel is geschreven door Remie Brink van Kyno Training. Overname is niet toegestaan zonder toestemming. Delen van deze link via social media wordt op prijs gesteld.

Reactie schrijven

Commentaren: 0